Tasmaanse duivels: bijtend ten onder

IMG_6020Vanaf vandaag ligt de Quest van maart in de winkels, met daarin een artikel dat ik schreef over de vernietigende ziekte die de Tasmaanse duivels bedreigt: DFTD (Devil Facial Tumour Disease), een besmettelijke vorm van gezichtskanker.

Voordat ik zelf naar Tasmanië ging, werd mijn beeld van Tasmaanse duivels gedomineerd door een rondtollend Looney Tunes figuur. Ik had er geen idee van dat het eigenlijk heel fascinerende dieren zijn (want nee, Taz, daar vond ik niks aan). En dat de tassie devils in het wild bij bosjes overlijden aan een mysterieuze besmettelijke kanker. Ik zeg mysterieus, omdat de onderzoekers nog geen idee hebben hoe ze de ziekte kunnen voorkomen of genezen. Wel is inmiddels duidelijk hoe het wordt overgedragen: via de vlijmscherpe tanden van de buideldieren. En laten ze er nou redelijk agressieve eet- en voortplantingspatronen op nahouden.

Eenmaal terug in Nederland besloot ik me verder te verdiepen in DFTD en hoe de tassie devils dit op elkaar overdragen. Het resultaat daarvan valt deze maand te lezen in het Quest-artikel ‘Bijtend ten onder’.

De Tasmaanse duivels danken hun naam trouwens aan Europese kolonisten, die hen zo noemden na het horen van hun heftige gekrijs en gegrom. Wil je weten hoe dat klinkt? Kijk dan vooral even onderstaand filmpje.

Advertenties

One thought on “Tasmaanse duivels: bijtend ten onder

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s